Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ
(εργασίες από τους/τις
μαθητές/-τριες του ΔΗΜ.Ω.Σ.
Γυμνασίου Κοζάνης)
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Νικολάου Κοζάνης δεν αποτελεί μόνο ένα σημαντικό θρησκευτικό και ιστορικό μνημείο της Κοζάνης, αλλά ένα σημείο αναφοράς στην καθημερινότητα των Κοζανιτών. Οι εργασίες των μαθητών/τριών του ομίλου «ΟΝΕΙΡΑ ΨΥΧΩΝ» του ΔΗΜ.Ω.Σ. Γυμνασίου Κοζάνης, επιχειρούν να παρουσιάσουν τη
θρησκευτική, ιστορική και συναισθηματική αξία του ναού με μια πολυτροπική προσέγγιση. Άρθρα για την ιστορία και την αγιογράφηση του ναού, αφηγήσεις θαυμάτων, συνεντεύξεις με ανθρώπους της πόλης, φανταστικές επιστολές προς τον Άγιο Νικόλαο, ρεπορτάζ από την επίσκεψη των μαθητών, ποιήματα, φωτογραφίες του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου Κοζάνης και άλλων ναών ανά την Ελλάδα, αφιερωμένων στον Άγιο Νικόλαο, έρχονται να καταδείξουν τη διαχρονική σημασία του Αγίου Νικολάου για την πόλη και τον λαό της Κοζάνης.
Γιώργος Δελιόπουλος & Μαρία Παπαδοπούλου
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ,
Ο ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ
Ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Νικολάου Κοζάνης αποτελεί το σημαντικότερο θρησκευτικό και ιστορικό μνημείο της πόλης. Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία και είναι
αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, πολιούχο της Κοζάνης. Ο αρχικός ναός χτίστηκε το 1664, σε περίοδο οθωμανικής κυριαρχίας, και γι' αυτό ήταν χαμηλός και εν μέρει υπόγειος.
Στις αρχές του 18 ου αιώνα ανακατασκευάστηκε και πήρε τη σημερινή μορφή, ως τρίκλιτη βασιλική. Το εσωτερικό του είναι πλούσια διακοσμημένο με αξιόλογες μεταβυζαντινές
τοιχογραφίες και εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ναού είναι το καμπαναριό, που χτίστηκε το 1855 και έχει ύψος περίπου 26 μέτρα, με ρολόι τεσσάρων όψεων, σύμβολο της πόλης. Ο ναός δεν είναι μόνο χώρος λατρείας, αλλά και ζωντανό κομμάτι της ιστορίας και της πολιτιστικής ταυτότητας της Κοζάνης.
Σπύρος Τσιρουκίδης
Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ
Ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Νικολάου Κοζάνης είναι ένας από τους σημαντικότερους ναούς της Κοζάνη. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και αποτελεί σημαντικό σημείο για τη θρησκευτική και κοινωνική ζωή των κατοίκων. Ο ναός χτίστηκε
το 1664, σε μια περίοδο που η περιοχή βρισκόταν υπό την Οθωμανική κυριαρχία στην Ελλάδα. Παρά τις δυσκολίες της εποχής, οι κάτοικοι της Κοζάνης κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν σημαντικό χώρο λατρείας.
Στο εσωτερικό του ναού υπάρχουν όμορφες τοιχογραφίες και αγιογραφίες που δημιουργήθηκαν το 1730 από αξιόλογους αγιογράφους. Οι εικόνες αυτές έχουν μεγάλη καλλιτεχνική και ιστορική αξία και αποτελούν σημαντικό παράδειγμα της μεταβυζαντινής τέχνης. Ο ναός ξεχωρίζει επίσης για την αρχιτεκτονική του και για την ιστορία που κουβαλά μέσα στους αιώνες.
Ο ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, ο οποίος θεωρείται πολιούχος της πόλης. Κάθε χρόνο, στις 6 Δεκεμβρίου, οι κάτοικοι της Κοζάνης γιορτάζουν τη μνήμη του με ιδιαίτερη λαμπρότητα και πραγματοποιούνται θρησκευτικές εκδηλώσεις. Μέχρι σήμερα, ο ναός παραμένει ένα σημαντικό θρησκευτικό και πολιτιστικό σύμβολο της πόλης.
Εβελίνα Αδαμίδου
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΖΑΝΗ
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ο πολιούχος και προστάτης Άγιος της Κοζάνης, βαθιά ριζωμένος στην ψυχή των κατοίκων που τον αποκαλούν με αγάπη «ο παππούς μας, ο Αη Νικόλας».
Θεμελιωμένος το 1664, ο ναός του αποτέλεσε το ιστορικό κέντρο λατρείας, εθνικής ταυτότητας και κοινωνικής ζωής της πόλης για αιώνες, συνδέοντας την τοπική ιστορία με τη
νεότερη πορεία της.
Ο Άγιος Νικόλαος αποτελεί τον «παππού» της Κοζάνης, με τον ομώνυμο ναό να λειτουργεί ιστορικά ως το πρώτο κέντρο λατρείας και ο πυρήνας του εθνικού βίου των
Κοζανιτών. Είναι μνημείο μεγάλης ιστορικής και εθνικής αξίας, συνδεδεμένο με όλες τις εκφάνσεις της ζωής της πόλης.
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ο Άγιος Νικόλαος θεωρείται ότι προστάτευσε θαυματουργικά την πόλη της Κοζάνης σε δύσκολες στιγμές. Γι’ αυτό και οι Κοζανίτες τον
τίμησαν ως πολιούχο τους.
Λέγεται πως, όταν η πόλη κινδύνευε, οι κάτοικοι προσευχήθηκαν στον Άγιο Νικόλαο και ο κίνδυνος απομακρύνθηκε. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε θαύμα και από τότε τον αναγνώρισαν ως προστάτη τους.
Το 1953 με Βασιλικό Διάταγμα ο Άγιος Νικόλαος καθιερώθηκε ως πολιούχος και προστάτης της Κοζάνης και η μνήμη του γιορτάζεται την 6 η Δεκεμβρίου με κάθε επισημότητα και μεγαλοπρέπεια. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με τη Μητρόπολη Σερβίων και Κοζάνης, την περίοδο της γιορτής του Αγίου που ρίχνει συνήθως το πρώτο χιόνι του χειμώνα οι Κοζανίτες αναφέρουν πως χιονίζει, γιατί ο «Άι Νικόλας χτενίζει τα γένια του».
Ένα από τα θαύματα που έκανε έγινε στις 29 Απριλίου 1932, όπου το βράδυ Μεγάλης Παρασκευής, ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου κατά τη διάρκεια της ακολουθίας. Ο ναός ήταν κατάμεστος από κόσμο, και η φωτιά προκάλεσε πανικό. Υπήρχε φόβος για μεγάλο αριθμό θυμάτων λόγω του συνωστισμού. Παρά την έκταση της φωτιάς, η οποία προκάλεσε σοβαρές ζημιές στον ναό (κατέρρευσε η στέγη), αναφέρεται ότι δεν υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες, γεγονός που αποδόθηκε σε θαύμα του Αγίου Νικολάου που προστάτευσε τους πιστούς.
Νικόλας Παληοκαστρίτης
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΖΑΝΙΤΕΣ
Ρωτήσαμε κάποιους Κοζανίτες τι σημαίνει γι’ αυτούς ο Άγιος Νικόλαος.
Τι σημαίνει για εσάς ο άγιος Νικόλαος;
Ο άγιος Νικόλαος είναι η καρδιά της πόλης μας. Δεν είναι απλώς μια εκκλησία, είναι σημείο αναφοράς για όλους μας. Εκεί βαφτιστήκαμε, παντρευτήκαμε, αποχαιρετήσαμε
αγαπημένους ανθρώπους.
Πώς νιώθετε όταν χτυπούν οι καμπάνες;
Είναι ένα ιδιαίτερο συναίσθημα. Οι καμπάνες μάς θυμίζουν ότι ανήκουμε κάπου, ότι έχουμε κοινή ιστορία και κοινές ρίζες.
Θα λέγατε ότι αποτελεί ένα σύμβολο ταυτότητας για τους Κοζανίτες;
Σίγουρα. Αν κάποιος φύγει από την πόλη και επιστρέψει, το πρώτο πράγμα που κοιτάζει είναι το καμπαναριό. Είναι σαν να σε καλωσορίζει πίσω στο σπίτι σου ξανά!
Δημήτρης Κύρινας
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026, παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την ξενάγησή μας στο εσωτερικό του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Νικολάου, κατά τη διάρκεια
της σχολικής μας εκδρομής στην Κοζάνη. Τις πληροφορίες για την ιστορία και τον διάκοσμο του ναού μάς τις παρουσίασε ο πατήρ Χρήστος Δαλαγεώργος, ο οποίος με ιδιαίτερη θέρμη και απλότητα μάς βοήθησε να κατανοήσουμε τη σημασία του μνημείου.
Όπως μας εξήγησε, ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλική και χτίστηκε την περίοδο της Τουρκοκρατίας, γι’ αυτό και εξωτερικά δεν εντυπωσιάζει με το ύψος του. «Η ομορφιά του
ναού κρύβεται στο εσωτερικό του», μας είπε χαρακτηριστικά. Πράγματι, μπαίνοντας στον χώρο, αντικρίσαμε ένα επιβλητικό αλλά ταυτόχρονα κατανυκτικό περιβάλλον. Οι κίονες χωρίζουν τα τρία κλίτη, το δάπεδο είναι μαρμαρόστρωτο και ο φωτισμός χαμηλός, δημιουργώντας μια αίσθηση ηρεμίας και σεβασμού.
Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσαν οι τοιχογραφίες που καλύπτουν σχεδόν κάθε επιφάνεια του ναού. Ο ιερέας μάς ανέφερε ότι χρονολογούνται από τον 18 ο αιώνα και αποτελούν σπουδαίο δείγμα μεταβυζαντινής αγιογραφίας. Μας έδειξε σκηνές από τη ζωή του Χριστού, της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου, εξηγώντας τον συμβολισμό τους και τον τρόπο με τον οποίο «οι εικόνες λειτουργούν σαν ένα ανοιχτό βιβλίο πίστης για τους πιστούς».
Ξεχωριστή θέση, όπως μας τόνισε, κατέχει το ξυλόγλυπτο τέμπλο. Τα περίτεχνα σκαλίσματα με φυτικά και γεωμετρικά μοτίβα, καθώς και οι δεσποτικές εικόνες, μαρτυρούν την υψηλή τέχνη των τεχνιτών της εποχής. Μας μίλησε επίσης για τον δεσποτικό θρόνο και τον άμβωνα, που συμπληρώνουν τον πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της ξενάγησης, ο ιερέας υπογράμμισε πως ο ναός δεν είναι απλώς ένα ιστορικό μνημείο, αλλά ένας ζωντανός χώρος λατρείας και παράδοσης
για την πόλη. Φεύγοντας, πολλοί από εμάς αισθανθήκαμε ότι δεν είχαμε επισκεφθεί απλώς ένα αξιοθέατο, αλλά έναν χώρο με βαθιά πνευματική και πολιτιστική σημασία, που συνδέει το παρελθόν με το παρόν της Κοζάνης.
Ουρανία Ζορμπά
ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ο ναός του Αγίου Νικολάου είναι ο τρίτος σε αρχαιότητα ναός της Κοζάνης. Με το να χτιστεί όμως στο κέντρο της αναπτυσσόμενης τότε πόλης, καθιερώθηκε από την αρχή ως ο
πρώτος και καθεδρικός ναός της πόλης και αργότερα και της εκκλησιαστικής επαρχίας Σερβίων και Κοζάνης. Και έτσι ο ναός αυτός έγινε ο επίσημος δημόσιος χώρος προσευχής και το πρωτεύον κέντρο λατρείας των Κοζανιτών.
Με το πέρασμα των χρόνων έχουν καταγραφεί πολλά θαύματα και ενδιαφέρουσες ιστορίες. Ας δούμε μερικά από αυτά:
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΑΥΤΗ
Κάποτε ο Άγιος Νικόλαος αναχώρησε με ένα Αιγυπτιακό καράβι για τα Ιεροσόλυμα, να δει τους Αγίους Τόπους και να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο του Κυρίου.
Το βράδυ, είδε στον ύπνο Του, ότι είχε πιάσει μεγάλη τρικυμία και ο σατανάς έκοψε τα σχοινιά από το καράβι και έσπασε το τιμόνι. Το πρωί, λέει στον καπετάνιο ότι αν πιάσει
τρικυμία να μη φοβηθεί, γιατί θα είναι έργο του σατανά, και ο Θεός θα τους βοηθήσει.
Στο καράβι ήταν πολλοί Χριστιανοί που πήγαιναν και αυτοί για να προσκυνήσουν. Στη μέση του ταξιδιού τους ξέσπασε πολύ μεγάλη φουρτούνα και περίμεναν όλοι τους να
βουλιάξουν από στιγμή σε στιγμή. Αμέσως όλοι πήγαν κοντά στον Άγιο. Πράγματι ο Άγιος γονάτισε και προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο, παρακαλώντας Τον να καταπαύσει η
μεγάλη θαλασσοταραχή και ο πολύ δυνατός άνεμος. Πράγματι ο άνεμος σταμάτησε και η θάλασσα γαλήνεψε.
Όμως κάποιος ναύτης την ώρα της φουρτούνας ανέβηκε στο κατάρτι για να φτιάξει το πανί γλίστρησε και έπεσε στο κατάστρωμα και σκοτώθηκε. Τότε ο Άγιος Νικόλαος πήγε
κοντά του, παρακάλεσε το Θεό να τον αναστήσει και το θαύμα έγινε. Ο ναύτης αναστήθηκε, σηκώθηκε σαν να ξύπνησε από τον ύπνο. Μετά από αυτό το γεγονός, πολλοί έτρεξαν κοντά
στον Άγιο και βρήκαν τη θεραπεία τους.
ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗΝ
ΚΟΖΑΝΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ
Στο τεύχος 49, Δεκέμβριος 2002 των Ελιμειακών,
δημοσιεύτηκε το παρακάτω κείμενο της Καίτης Π.
Ηλιοπούλου, σχετικό με τον Άγιο Νικόλαο, με τίτλο «Ο
παππούς ο Αϊ-Νικόλας».
«Το περιστατικό που περιγράφω είναι ένα πραγματικό γεγονός, που συνέβη στην πόλη της Κοζάνης στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Το μεταφέρω αυτούσιο, όπως ακριβώς μου το
διηγήθηκε η Τούλα Γκέλλιου, συγγενής του παιδονόμου Δ. Χαϊδόπουλου.
Ήταν μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα. Ο Δημήτρης Χαϊδόπουλος, διορισμένος ως παιδονόμος κατά τη συνήθεια της εποχής εκείνης, καθώς περιδιάβαινε την πόλη, έφτασε
μπροστά στον μεγάλο πλάτανο που βρισκόταν όπου είναι σήμερα το κτίριο του ΟΤΕ. Εκεί σταμάτησε για λίγο να ζεσταθεί, όταν βλέπει τον Τούρκο φρουρό της πόλης να τον πλησιάζει φοβερά ταραγμένος.
– Τι σου συμβαίνει, Αλή; τον ρώτησε με ενδιαφέρον.
Η φωνή του Αλή έτρεμε.
– Είδα πριν λίγο ένα γέροντα με άσπρη γενειάδα να προχωρεί προς το μέρος μου.
– Κι αυτό σε τρόμαξε; του είπε ο Δημήτρης μ’ ένα ελαφρό χαμόγελο.
Ο Τούρκος σαν να μην άκουσε την ερώτησή του, συνεχίζει:
– Αλτ! του φωνάζω. Δεν σταματά. Αλτ, του ξαναλέω. Τίποτα εκείνος. Συνεχίζει και προχωρεί. Επαναλαμβάνω το «Αλτ» για τρίτη φορά και σηκώνω το όπλο να τον
πυροβολήσω. Μα, δεν μπορώ, νιώθω κάτι να μ’ εμποδίζει. Ακούω τη φωνή του:
– Ποιος είσαι εσύ που θέλεις να με πυροβολήσεις;
– Είμαι ο φρουρός που φυλάγει την πόλη, του απαντάω.
– Εσύ φυλάγεις την πόλη; Εγώ τη φυλάγω, μου αποκρίνεται κι αμέσως εξαφανίστηκε από μπροστά μου.
Ο Χαϊδόπουλος, αφού συλλογίστηκε για λίγο, παίρνει τον Τούρκο και τον πηγαίνει στη μάνα του, που έμενε εκεί κοντά. Η Χαρίκλεια Χαϊδοπούλου, που ήταν κόρη του ιατροφιλοσόφου Γεωργίου Σακελλάριου και της Μητιώς Μεγδάνη, ήταν μια γυναίκα πανέξυπνη. Τη σέβονταν και την εκτιμούσαν όλοι, Έλληνες και Τούρκοι. Συχνά της ζητούσαν
βοήθεια. συμβουλές ή και κάποια γιατροσόφια. Ο Δημήτρης είπε στον Αλή να επαναλάβει και στη μάνα του, ό,τι συνέβη με τον γέροντα. Η ευσεβής Κοζανίτισσα που κάτι θα διαισθάνθηκε, κοίταξε τον Τούρκο στα μάτια.
– Αν σου τον δείξω αυτόν τον γέρο, θα τον αναγνωρίσεις;
τον ρώτησε.
– Και βέβαια, της απάντησε. Αφού τον είδα από κοντά και μίλησα μαζί του.
Το άλλο πρωί, μάνα και γιος μαζί με τον Αλή βρίσκονταν μπροστά στην είσοδο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Κατέβηκαν τα μαρμαρένια σκαλοπάτια που ήταν παλιότερα
απέναντι από την κεντρική πλατεία και οδηγούσαν στην είσοδο του Ναού, διέσχισαν την αυλή, πέρασαν από το παρεκκλήσι του Ιωάννου του Προδρόμου και μόλις δρασκέλισαν το κατώφλι και μπήκαν στον κυρίως Ναό, ακούν τον Τούρκο να βγάζει μια φωνή.
– Νάτος! νάτος, αυτός είναι! και έδειξε τη μεγάλη εικόνα του Αγίου Νικολάου στο τέμπλο του Ναού.
– Αυτός είναι ο Άγιος Νικόλαος! του είπαν μ’ ένα στόμα μάνα και γιος. Είναι ο πολιούχος, ο προστάτης μας!
Ο Τούρκος μένει ασάλευτος, βουβός, με τα μάτια καρφωμένα στην εικόνα του Αγίου.
Η Χαρίκλεια τον σκουντάει.
– Τάξε, του λέει.
Κι ο Αλής τάζει:
– Ένα γκιούμι λάδι για τις καντήλες σου και γίνομαι χριστιανός.
Μάνα και γιος ασπάζονται την εικόνα του Αγίου βαθιά συγκινημένοι από το ολοζώντανο θαύμα που αντίκρισαν.
Πέρασαν χρόνια από τότε. Ο Άγιος Νικόλαος δεν έπαψε ποτέ να προστατεύει την πόλη και να συνεχίζει τα θαύματά του.
Είναι γνωστό πως στην περίοδο της Τουρκοκρατίας στην πόλη της Κοζάνης τζαμί δεν κτίστηκε. Όπως ομολογούσαν οι ίδιοι οι Τούρκοι, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Χαϊδόπουλου,
όταν το συνεργείο, που κουβαλούσε τα υλικά από άλλη πόλη για να κτίσουν το τζαμί πλησίαζε στα Κοίλα, μια βαριά καταχνιά τους σκέπαζε και τους ανάγκαζε να γυρίσουν πίσω…».
(Μιμή Παπαδέλη–Παπαναστασίου, Πρόεδρος του Συλλόγου
Κοζανιτών Θεσσαλονίκης «Ο Άγιος Νικόλαος»)
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΩΖΕΙ 300 ΑΘΩΟΥΣ
ΚΟΖΑΝΙΤΕΣ ΤΟ 1944
Τα έτη 1943-45 ήμουν στην Kοζάνη, την πρωτεύουσα της Δυτικής Mακεδονίας. Ήταν ημέρες τρομερές για το έθνος μας. Oι αντάρτες συνέλαβαν τριακοσίους και πλέον Kοζανίτες, αθώους ανθρώπους, τους έκλεισαν στη φυλακή της Kοζάνης και ανεμένετο η εκτέλεσή τους. Aγωνία μεγάλη σε όλη την πόλη.
Ξημέρωσε η 6 η Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Kοζάνη εορτάζει τον άγιο Nικόλαο ως πολιούχο της στον ωραίο ιστορικό ναό του Aγίου Nικολάου Kοζάνης. Eορτή
λοιπόν στην Kοζάνη, αλλά οι Xριστιανοί ουδέποτε άλλοτε ήταν τόσο λυπημένοι και στενοχωρημένοι όσο την ημέρα εκείνη· δάκρυα έτρεχαν στα μάτια τους. Tότε ως ιεροκήρυκας της πόλεως ανέβηκα στον άμβωνα υπό το κράτος ιεράς συγκινήσεως και είπα λίγα λόγια.
Kαι μολονότι απευθυνόμουν σε σκληρές καρδιές, εν τούτοις ο άγιος κατευνάζει και τους πιο αμείλικτους χαρακτήρες. Όπως ο ήλιος μαλακώνει το κερί, έτσι η επέμβασή
του μαλάκωσε τις καρδιές αυτών των ανθρώπων. Tο ίδιο βράδυ, προτού να δύσει ο ήλιος, οι 300 Kοζανίτες ήταν ελεύθεροι μες στους δρόμους της Kοζάνης!
Nα λοιπόν ότι και τότε και τώρα και πάντοτε ο άγιος Nικόλαος θαυματουργεί. Kαι να γιατί το θαύμα με τους τρεις στρατηγούς με συγκινεί ιδιαιτέρως. Έσωσε στη Λυκία τους
τρεις, όταν ήταν σωματικώς επί της γης, έσωσε στην Kωσταντινούπολη τους τρεις όταν πλέον ήταν στον ουρανό, έσωσε και τους τριακόσιους στην Kοζάνη επί των ημερών μας.
(Μαρτυρία από τον επίσκοπο Aυγουστίνο)
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΕΙΣΜΟΣ
ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ
Πρόσφατα, επισκεφτήκαμε τον Ναό του Αγίου Νικολάου Κοζάνης και είχαμε την τιμή να συναντήσουμε τον Πατέρα Χρήστο, ο οποίος αφού μας ξενάγησε στον ναό, μας αφηγήθηκε μια δική του εμπειρία που σχετίζεται με τον μεγάλο σεισμό στην Κοζάνη το 1995. Ας αφηγηθούμε λοιπόν την ιστορία.
Σύμφωνα με τον πάτερ, ο ίδιος, ώρες πριν τον σεισμό, είχε τελέσει την πρωινή λειτουργία και βρισκόταν στα γραφεία του Αγίου Νικολάου. Ξαφνικά, μπήκε μέσα η ιδιοκτήτρια του απέναντι βιβλιοπωλείου και τον ενημέρωσε για τον σεισμό που
μόλις είχε συμβεί εκείνη την στιγμή. Βγαίνοντας έξω, αντίκρισε κάτι εξωπραγματικό. Συγκεκριμένα, είδε το καμπαναριό να ταρακουνιέται. Ο πάτερ είχε φοβηθεί και προσευχόταν να μην συμβεί κάτι κακό. Τότε είδε σε λευκή μορφή τον Άγιο Νικόλαο να «προστατεύει» το ρολόι. Μέσα στον ναό υπάρχει αναπαράσταση του συγκεκριμένου
γεγονότος μέσω μιας τοιχογραφίας. Ο ίδιος μας ανέφερε ότι τα κτίρια είχαν υποστεί αμέτρητες ζημιές, ενώ αντιθέτως δεν υπήρξαν απώλειες όσον αφορά τους κατοίκους.
Γεωργία Γκούπα, Θεοδώρα Ζαρογιάννη,
Μαρία Αλίκη Καρατζέτζου
ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ξημέρωσε και ο Μάκης με τη γυναίκα του, τη Γεωργία, και τα παιδιά του, την Ευγενία και τον Φώτη, ξεκίνησαν για Θεσσαλονίκη, εφόσον πλησίαζαν τα γενέθλια του μικρού Φώτη
και ήθελαν να του πάρουν ένα δώρο. Αφού πήραν το πρωινό τους, ανέβηκαν στο αμάξι και ξεκίνησαν προς Θεσσαλονίκη.
Όταν έφτασαν κοντά στον Πολύμυλο, η οικογένεια είδε έναν γέρο άνθρωπο να τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Τότε ο κύριος Μάκης σταμάτησε το όχημα και πήγε προς το
μέρος του γέρου, για να τον ρωτήσει αν θέλει βοήθεια. Ο γέρος, όταν αντιλήφθηκε ότι ο κυρ Μάκης τον πλησίαζε, σταμάτησε να τρέχει και τον περίμενε. Μόλις τον έφτασε ο
Μάκης, προσφέρθηκε να τον βοηθήσει να φτάσει στον προορισμό του. Εκείνος τον ευχαρίστησε, αλλά αρνήθηκε λέγοντας ότι πρέπει να σώσει την πόλη του από έναν σεισμό
και βιαζόταν τόσο, που και στο αμάξι να έμπαινε θα έχανε χρόνο. Ο Μάκης τον πέρασε για τρελό, τον αποχαιρέτησε και συνέχισαν το ταξίδι ξεχνώντας τελείως τον γέρο.
Την επόμενη μέρα, 13 Μαΐου, αφού είχαν γυρίσει στην Κοζάνη, τα παιδιά κοιμόντουσαν, εφόσον ήταν Σάββατο και δεν είχαν σχολείο. Στις 10 όμως ξύπνησαν για να φάνε πρωινό. Μετά από μια ώρα, αφού είχαν φάει, βγήκαν για να παίξουν.
Ύστερα από κανένα σαραντάλεπτο συνέβη το αναπάντεχο. Ξεκίνησε ένας δυνατός σεισμός που τάραξε όλη την δυτική Μακεδονία και πιο μακριά ακόμα. Οι υλικές ζημιές
ήταν τεράστιες, αλλά όλοι οι κάτοικοι ήταν σώοι και αβλαβείς. Τότε ήταν που ο Μάκης κατάλαβε ότι ο γέρος ήταν ο Άι Νικόλας και αυτός ήταν υπεύθυνος για τη σωτηρία των
κατοίκων της πόλης.
(Υ.Γ: Αυτό το θαύμα είναι από αληθινή μαρτυρία)
Βαγγέλης Χρυσούλας
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ
Ο Άγιος Νικόλαος, αν ζούσε στη σημερινή εποχή, ίσως θα παρατηρούσε έναν κόσμο γεμάτο ταχύτητα, τεχνολογία και πολλές αλλαγές. Παρ’ όλα αυτά, πιθανότατα θα μας θύμιζε ότι
οι πιο σημαντικές αξίες δεν έχουν αλλάξει: η αγάπη, η καλοσύνη και η βοήθεια προς τον συνάνθρωπο. Θα μας καλούσε να σταματήσουμε για λίγο τον γρήγορο ρυθμό της
καθημερινότητας και να κοιτάξουμε γύρω μας, για να δούμε ποιος άνθρωπος έχει ανάγκη από στήριξη, κατανόηση ή μια καλή πράξη.
Ίσως ακόμη να μας συμβούλευε να μη δίνουμε τόση σημασία στα υλικά αγαθά και στα χρήματα, αλλά στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους. Θα μας έλεγε ότι η πραγματική ευτυχία βρίσκεται στη συνεργασία, στη συμπόνια και στην προσφορά. Σε έναν κόσμο όπου συχνά υπάρχουν συγκρούσεις και δυσκολίες, ο Άγιος Νι-κόλαος πιθανότατα θα μιλούσε για την αξία της ειρήνης και του σεβασμού μεταξύ των ανθρώπων.
Τέλος, Θα μας θύμιζε ότι ακόμη και μια μικρή πράξη αγάπης μπορεί να αλλάξει τη ζωή κάποιου ανθρώπου και να κάνει τον κόσμο λίγο καλύτερο. Έτσι, το μήνυμά του για τις
μέρες μας θα ήταν απλό αλλά πολύ σημαντικό: να ζούμε με αγάπη, να βοηθάμε τους άλλους και να προσπαθούμε καθημερινά να κάνουμε τον κόσμο πιο ανθρώπινο.
Παναγιώτης Κουκίδης
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ
ΚΟΖΑΝΗ
Ο Άγιος Νικόλαος γνωστός και ως παππούς της Κοζάνης ήταν ο λόγος που χτίστηκε η εκκλησία. Πώς όμως θα αντιδρούσε, αν έβλεπε την εκκλησία του σήμερα; Αρχικά, πιστεύω πως θα εντυπωσιαζόταν από την τέλεια συντήρηση του ναού και θα χαιρόταν, καθώς θα έβλεπε τα παιδιά, μικρά και μεγάλα, να περπατούν και να παίζουν δίπλα από τον ναό. Σημαντικό είναι να αναφέρω ότι ο Άγιος Νικόλαος θα χαιρόταν πολύ, γιατί μόλις θα τον έβλεπαν οι άνθρωποι, θα χαιρόντουσαν κι αυτοί. Τέλος, για τον μόνο λόγο που ο Άγιος Νικόλαος θα στεναχωριόταν, θα ήταν τα πεταμένα σκουπίδια γύρω από τον ναό.
Γιώργος Τσαναξίδης
ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ
Αγαπητέ Άγιε Νικόλαε,
Σου γράφω για να σου πω πώς είναι η Κοζάνη σήμερα. Η πόλη είναι γεμάτη ζωή και κίνηση, με τους ανθρώπους να περπατούν στους δρόμους και να απολαμβάνουν την
καθημερινότητά τους. Ο καιρός είναι δροσερός και ο αέρας καθαρός. Τα καφέ είναι γεμάτα νέους που γελούν και συζητούν, ενώ οι μεγαλύτεροι χαλαρώνουν στις πλατείες. Τα
δέντρα κινούνται απαλά με τον άνεμο και δίνουν μια όμορφη εικόνα. Η Κοζάνη παραμένει ζεστή και φιλόξενη, γεμάτη χαμόγελα και ελπίδα για το μέλλον. Εκτός από τα θετικά
υπάρχουν και κάποια αρνητικά όπως ότι υπάρχουν πολλά σκουπίδια στους δρόμους, τα αυτοκίνητα δεν προσέχουν και διάφορα παιδιά μαλώνουν μεταξύ τους.
Αθανασία Κονδύλη
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ
Στην καρδιά της πόλης στέκει σιωπηλός
φρουρός της πίστης, αιώνιος και φωτεινός.
Του χρόνου τα βήματα γύρω του περνούν
μα οι καμπάνες του ακόμα τις ψυχές καλούν.
Πέτρες παλιές, μα γεμάτες ιστορία
προσευχές ψιθυρίζουν με κάθε λειτουργία.
Κεριά που τρέμουν σαν μικρές ελπίδες
φωτίζουν των ανθρώπων τις ψυχές.
Λευτέρης Τσενεκλίδης
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΑΣ
Αλέξανδρος Λιουλιάκης
Οι φωτογραφίες από τον Άγιο Νικόλαο Κοζάνης
προέρχονται από φωτογραφική εργασία του μαθητή Μάνου
Μηντελή.
ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ:
Γιώργος Δελιόπουλος (ΠΕ02) & Μαρία Παπαδοπούλου (ΠΕ02)
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ/-ΟΥΣΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ/-ΤΡΙΕΣ:
Εβελίνα Αδαμίδου, Γεωργία Γκούπα, Θεοδώρα Ζαρογιάννη,
Ουρανία Ζορμπά, Μαρία-Αλίκη Καρατζέτζου, Αθανασία
Κονδύλη, Παναγιώτης Κουκίδης, Δημήτρης Κύρινας,
Αλέξανδρος Λιουλιάκης, Μάνος Μηντελής, Νικόλας
Παληοκαστρίτης, Γιώργος Τσαναξίδης, Λευτέρης Τσενεκλίδης,
Σπύρος Τσιρουκίδης, Βαγγέλης Χρυσούλας,
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου